Dyslexieverklaring

Na een onderzoek kan er dyslexie worden vastgesteld. Dit kan alleen gedaan worden door professionals die gekwalificeerd zijn voor het uitvoeren van psychodiagnostisch onderzoek én een registratie hebben als orthopedagoog-generalist of GZ-psycholoog (zie ook de website van de SDN). Onder supervisie van deze professional wordt het onderzoek uitgevoerd. Op de verklaring staan daarom vaak twee handtekeningen, één van de diagnosticus die het onderzoek heeft uitgevoerd, en één van de orthopedagoog-generalist of GZ-psycholoog.

De dyslexieverklaring is een kort document, dat bij het onderzoeksverslag wordt opgesteld. Deze verklaring bevestigt dat uit onderzoek is gebleken dat er dyslexie is vastgesteld en beschrijft waar de leerling moeite mee heeft. Er wordt aangegeven of er sprake is van een leesprobleem, een spellingprobleem of van beide. Aanvullend wordt aangegeven waar de leerling moeite mee had tijdens het onderzoek en aan welke ondersteuning een leerling dus behoefte heeft. Op basis van de genoemde punten op de dyslexieverklaring kan er op school gekeken worden welke ondersteuning mogelijk is en hoe die hulp wordt vormgegeven. Concrete afspraken hierover kunnen vermeld worden op de een dyslexiekaart- of pas (voorbeeld), waarop vermeld staat waar de leerling gebruik van mag maken.

Een dyslexieverklaring is onbeperkt geldig. Wel kan het zo zijn dat de ondersteuningsbehoeften van een kind veranderen, bijvoorbeeld bij de overgang van het basisonderwijs naar het voortgezet onderwijs, of bij de overgang naar het hoger onderwijs. In dat geval is het belangrijk om een hernieuwd beeld te krijgen van de ondersteuningsbehoeften. Dit kan gedaan worden door de GZ-psycholoog of orthopedagoog-generalist die de verklaring heeft opgesteld.

Kijk voor een voorbeeld van een dyslexieverklaring op de website van het SDN.