Werkwijze EED regeling na thuisonderwijs

Lees hier het antwoord op de vraag: Kan de gemeente zich coulant opstellen in het afgeven van een beschikking voor het vergoede EED traject als het onderwijs, als gevolg van de coronamaatregelen en het geven van thuisonderwijs, niet (volledig) heeft kunnen voldoen aan het leveren van ondersteuning op zorgniveau 3?

Antwoord:  
De insteek van het Stimuleringsprogramma Aanpak Dyslexie - in overleg met OCW en VWS – is dat de boodschap aan de scholen moet zijn dat ze toch zo goed mogelijk moeten proberen om de ondersteuning op niveau 3 en bijbehorende toetsing in te vullen volgens de geldende kwaliteitscriteria. Als dat nu niet gelukt is i.v.m. de sluiting van de scholen, kan de school dit vanaf nu alsnog proberen in te vullen, en gebruik gaan maken van eventueel uitgestelde toetsing voor het derde meetmoment dat anders in juni zou zijn, maar nu ook aan het begin van het nieuwe schooljaar kan. Mocht de school er helemaal niet goed uitkomen, dan adviseren we om in overleg met schoolbesturen / samenwerkingsverbanden, gemeente en behandelaars te komen tot een oplossing op maat. 

Dat betekent dat er samen gezocht moet worden naar hoe toch het deel van de intensieve ondersteuning en toetsing voorafgaand aan de doorverwijzing het beste ingevuld kan gaan worden. Dit is nodig voor het bepalen van de didactische resistentie en achterstand, en dit moet eerst bepaald worden voordat het kind door kan naar vergoede zorg. In sommige gevallen wordt afgesproken om hierbij zorgprofessionals te laten helpen; de school zou deze extra krachten kunnen inzetten / inhuren. In sommige regio’s gebeurt dat bijvoorbeeld ook in de vorm van zogenaamde ‘proefbehandelingen’ of ‘preventieve dyslexiezorg in de klas’ door de zorgaanbieders in nauwe samenwerking met de school.  Hierbij krijgt het kind 10-12 weken intensieve ondersteuning, zoals eigenlijk anders in het onderwijs zou gebeuren, maar nu verzorgd door / in samenwerking met de zorgprofessionals / dyslexiebehandelaars. Pas daarna kan de diagnose gesteld worden en bepaald worden of het kind door kan voor vergoede behandeling. Op dat moment kan dus ook pas de beschikking afgegeven worden voor de start van het vergoede EED traject. 

Oplossing op maat betekent niet dat kinderen nu onder ‘coulance’ zonder dat zij nu enige ondersteuning en interventie op school hebben gekregen doorverwezen kunnen worden naar vergoede diagnostiek en behandeling.  Dat is wat ons betreft geen optie. 

School moet dus niet alleen maar aannemelijk maken dat als direct gevolg van de corona-crisis de ondersteuning is weggevallen – dat kan niet volstaan als voorwaarde voor het versneld doorverwijzen naar EED zorg. School moet laten zien wat er wel (of niet) gelukt is in de ondersteuning en op basis daarvan – in overleg met onderwijs- en zorgprofessionals (rt’ers, ib’ers, directie, swv, poortwachter, gemeente) – bekijken hoe het gerezen knelpunt opgelost zou kunnen worden, bijvoorbeeld door hulp te vragen bij het verzorgen van de intensieve ondersteuning nu (zie hierboven). Inzet van zorgprofessionals / behandelaars zou kunnen maar dan dus bijvoorbeeld in de setting van een ‘proefbehandeling’ of ‘preventieve dyslexiezorg in de klas’.  Er is veel mogelijk, als het maar verantwoord gebeurt en goed afgesproken wordt. 

Uiteraard vinden wij ook dat kinderen die EED zorg nodig hebben niet de dupe mogen worden van deze situatie en onnodig lang moeten wachten tot zij deze zorg kunnen krijgen. Maar daarvoor is het toch ook belangrijk om goed in beeld te brengen of zij die zorg ook nodig hebben, zodat we onnodige verwijzingen kunnen voorkomen. 

Kortom, er is veel mogelijk om het knelpunt van de scholen met het invullen van de ondersteuning op zorgniveau 3 voorafgaand aan de doorverwijzing naar EED zorg te helpen oplossen, en wellicht is het goed om hierbij zorgprofessionals / behandelaars te laten helpen, maar voor het doorverwijzen naar EED zorg is zicht op didactische resistentie / hardnekkigheid en achterstand in het onderwijs een noodzakelijke voorwaarde!